Εννοείται πάντα με τη δική μας συμβολή, όπως άλλωστε και την αποφράδα εκείνη ημέρα 52 χρόνια πριν, γιατί δεν καταλαβαίνεις Ιούλιο στην Κύπρο αν α) δεν χτυπήσει 45άρι το θερμόμετρο και β) κάνουμε κάποια χοντρή μαλακία που θα μας κοστίσει ζωές ή/και ανυπολόγιστες ζημιές σε περιβάλλον και υποδομές. Ίσως θα πρέπει να εντάξουμε σε μελλοντικές καμπάνιες του Υφ. Τουρισμού, κάτι σαν Defy July: The Dark Cypriot Summer Experience για να προσελκύσουμε τους θιασώτες του Dark Tourism (που μας έχουν ήδη στον χάρτη λόγω Αμμοχώστου). Ή μια παραλλαγή του destination wedding όπου παντρεύεσαι Ιούλιο στην Κύπρο με φόντο κάποια πυρκαγιά, έκρηξη σε στρατόπεδο, μπλακ άουτ ή πτώση μετεωρίτη (με την τύχη που έχουμε) και την οποία θα ονομάσουμε Final Destination Wedding γιατί το μόνο που πετυχαίνουμε σ’ αυτόν τον ρημαδότοπο είναι γαμάτους τίτλους.
Σκεφτείτε το λίγο. Κατακαλόκαιρο, καύσωνας, συναγερμός για πυρκαγιές. Και τι αποφασίζει το 70ο Τάγμα Μηχανικού της Εθνικής Φρουράς; Να πάει στο πεδίο βολής Καλού Χωριού να... καταστρέψει ρουκέτες RPG. Απολύτως λογικό. Κάπου εδώ προσθέστε το 768ο αστείο με βλήματα που έχετε ακούσει/διαβάσει από χθες αν και είμαι σίγουρος ότι είναι όπως η ηλιθιότητα του κρατικού μηχανισμού: ανεξάντλητα.
Τι κι αν το Τμήμα Δασών είχε κάνει ρητές συστάσεις στην Εθνική Φρουρά να μην γίνονται βολές/εκρήξεις; Τι κι αν υπάρχει πάγια διαταγή (όχι απλή οδηγία) που αναστέλλει τέτοιες δραστηριότητες το καλοκαίρι; Αν ο αξιωματικός καυλώσει για ένα μίνι Μαρί στη βάρδια του, καμία πάγια διαταγή δεν πρόκειται να τον εμποδίσει. Μετά ανέλαβε η φύση που έχει το κακό συνήθειο να κάνει του κεφαλιού της και να μην ακολουθεί την ανθρώπινη εχμ.. λογική. Ξέσπασε πυρκαγιά (ποιος να το φανταζόταν) η οποία στη συνέχεια ξέφυγε (έλα, δεν το πιστεύω) και κόντεψε να κάψει ολοκληρωτικά την Αγία Άννα και τον Ψευδά. Και φυσικά το κυπριακό κερασάκι στην τούρτα: οι πυροσβέστες δεν μπορούσαν να πλησιάσουν εύκολα τον πυρήνα της φωτιάς εξαιτίας του φόβου για άσκαστα βλήματα (κανονικά, όχι ανθρώπινα) ενώ η περιοχή εκκενώθηκε με το πατροπαράδοτο, υπερσύγχρονο και πάντα αξιόπιστο σύστημα «Πάλι χτυπάνε καμπάνες για μας, καμπάνες λύπης και όχι χαράς» που σώζει κόσμο και κοσμάκη ανελλιπώς από τον 18ο αιώνα. Όσο για την πολυδιαφημισμένη πατέντα της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη, το περίφημο μήνυμα του Cy Alert, έφτασε στους κατοίκους… ώρες μετά την εκκένωση - εν ολίγοις το Cy Alert χρειαζόταν... Silver Alert γιατί αγνοούνταν. Όπως θα έλεγε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος «εμείς δεσμευτήκαμε να το υλοποιήσουμε, όχι ότι θα δουλεύει κιόλας». Κι αυτό λογικό μου ακούγεται.
Ο Υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, εμφανίστηκε «ιδιαίτερα ενοχλημένος» χαρακτηρίζοντας την ενέργεια «αντιεπαγγελματική» γιατί ως γνωστόν ο επαγγελματισμός τρέχει από τα μπατζάκια του συγκεκριμένου πεδίου βολής από το οποίο -θυμίζω- τον περασμένο Μάρτιο «χάθηκαν» 13,6 κιλά ΤΝΤ λες και ήταν κέρματα που γλίστρησαν ανάμεσα στα μαξιλάρια του καναπέ. Βασικά όπως καταλάβατε είναι πρακτικά αδύνατον να έχεις τη φράση «πεδίο βολής Καλού Χωριού» σε είδηση χωρίς να συνοδεύεται από τη λέξη «μαλακία».
Ο Υπουργός δήλωσε επίσης πως… δεν γνώριζε ότι οι μονάδες του ανατινάζουν RPGs μες στο κατακαλόκαιρο παραβιάζοντας πάγιες διαταγές. Κι αυτό ακριβώς το Υπουργείο, αυτή ακριβώς η Εθνική Φρουρά κι αυτές ακριβώς οι μονάδες θα μας προστατεύσουν από τις... υβριδικές απειλές που φαντασιώνεται ο Λόγος προκειμένου να καλύψει τις ατασθαλίες «όλων των ανθρώπων του Προέδρου». Λες και χρειάζεται οι εχθροί μας (φανταστικοί και μη) να μπουν στον κόπο ή τα έξοδα για να μας κάνουν ζημιά - αφού τα καταφέρνουμε περίφημα από μόνοι μας! Εδώ νομίζω πως πρέπει να αναθεωρήσει το ΑΚΕΛ - αν πραγματικά επιθυμεί τη διάλυση του ιμπεριαλιστικού ΝΑΤΟ τότε θα πρέπει να ενθαρρύνει την ένταξη της Κύπρου σ’ αυτό!
Ανακοινώθηκε επίσης ότι διατάχθηκε έρευνα που θα ολοκληρωθεί σε 10(!) ημέρες για να «διαφανούν οι συνθήκες».Τι ακριβώς θέλει 10 μέρες για να βρεθεί; Ξέρουμε ποιος έδωσε τη διαταγή στο Τάγμα, ξέρουμε ποιος αγνόησε το Τμήμα Δασών, ξέρουμε μέχρι που φτάνει το chain of command. Βέβαια, ως γνωστόν η διεξαγωγή έρευνας στην Κύπρο είναι ο καλύτερος -και πιο αποτελεσματικός- τρόπος να συγκαλύψεις ένα φιάσκο - ή τουλάχιστον να το τρενάρεις μέχρι να καθίσει η σκόνη (στην προκειμένη... κυριολεκτικά).
Όπως και στο Μαρί (τηρουμένων πάντα των αναλογιών, αφού ευτυχώς εδώ δεν θρηνήσαμε ζωές από καθαρή τύχη ή «θαύμα της Μεγαλόχαρης που προστατεύει τον Ελληνισμό» όπως θα έλεγε ο Μόρφου), έχουμε το ίδιο δολοφονικό κοκτέιλ: Βλήματα (όλων των ειδών) + αγνοημένες προειδοποιήσεις από ειδικούς + παραβίαση πρωτοκόλλων + η κλασική κυπριακή ψευδαίσθηση «το έχουμε υπό έλεγχο» . Ίδια νοοτροπία και στη διαχείριση της κρίσης: φταίει ο Χατζηπετρής αλλά Υπουργός και Πρόεδρος δεν φέρουν καμία ευθύνη. Δεν λέμε βέβαια ότι ο Πρόεδρος θα πρέπει να παραιτείται κάθε φορά που κάποιος δημόσιος υπάλληλος κάνει κάποια χοντράδα, αλίμονο θα έπρεπε να αλλάζουμε συχνότερα Πρόεδρο απ’ ό,τι εσώρουχα. Η ευθύνη του δεν είναι να προλάβει τη μαλακία, αλλά να στείλει σπίτι του -ή φυλακή- αυτόν που την έκανε. Και μία φορά, μία ρε σεις, να αναλάμβανε κάποιος τις ευθύνες του, αφού πρώτα τιμωρήσει παραδειγματικά τους υπεύθυνους. Βασικά, πιθανότερο είναι να γίνουμε μάρτυρες της Ανάληψης του Κυρίου παρά πολιτικής ευθύνης από Υπουργό (ειδικά αυτής της κυβέρνησης).
Χρειαζόμαστε ένα σοβαρό κράτος, πρωτόκολλα και επαγγελματισμό γιατί κάποια μέρα η τύχη μας απλά θα τελειώσει.